ن عاشقانه ها

عاشقانه ها
فــــــــراســــو

در فــراسـوی نـــگـاه ،صـــدای بــــاد می آید

چشـــمانِ خـاکـستری بـادسـت،

در کـجای جـهان ،

پنهان می کنی مـرا 

وقتی ،

از آســمان ،

خـوشـه های خـشم می بـارد . . .  ! ؟

 

                                                 ح - ب

                                                        تــــــــوهـم

                                                      05/08/1390


چــراغهای فــردا

ما در جهانِ همیشه ها ،

رگبار گلوله های آتشیم 

چشمان ما

چراغهای رابطه را اما

مسدود نکرده است

به فرصت امروز

چراغی روشن کنیم

تا بچه های فردا

تاریک نمانند

 

                                     ح- ب

                                            تـــــــــوهــم

                                         29/07/1390


گذران

خوب من :

               همیشه امیدوار باش اما ،

               روزت را برای فردا

                 از دست مده

                زیرا که فردای

                دیروز بوده است.

 

                                                                    ح   -   ب

                                                تـــــــــــوهــــم

                                                 05/07/1390


تــــرنم بــــهار

در من قدرتی نهفته ست

قصیده ای بسازم

بهتراز رنگ ها - پاییز .

شایسته ای، زیباتر از بهار.

به راز باران ولی،

در خواهی ماند

 خواهی ماند

اگر بی ستاره ی من ات

پرواز کنی.

به آفتاب ،

سلام خواهی داد سلام

وقتی که خنده 

آغاز کنی

                                          ح – ب

                                          تــــوهــم                

                                          2:45 بامداد

                                          05/06/1390

                 


مــــرز عشــــق

بارالله مستِ مستم، مستِ مستم، مستِ مست

عاشقِ دیوانه ی مستی ، ولی ساغر به دست

کزغمِ دوران ، میانِ کوچه شبها می گذشت

مردی از جَنَّت که رنجِ کودکان را می شکست

خنده بر لب های شان می راند و شب درسوزِ دل

سرگریبان ،بر سرِ چاهی چه گریان می نشست

اینک اما کوچه خاموش ست و این شب بی صداست

کودکان  در انتظار و، مرد حق اما  گسست

                                                                    ح -  ب

                                                                              تـــــوهـــم

                                                                            21:30 بامداد

                                                                            28/05/1390

                                                  

 


زیــــبــایــی

با تو می شود

تا تمامی فصول ،  راهی بود

بر خاک زمین

بوسه زد جاری بود.

تو راز برکه های بهشتی ،

در امتداد این روزسرد.

  با تو باتو گرم می جوشد،

لحظه های من،

اگر اگر چشمان مرا

تنها لحظه ای بگشایی .

بارانی از شبنم

 خاکِ زمین را

 شایسته کرد خواهد

وقتی به بوی عـشـق

آعششه شدی

آرام خواهم گرفت

که تو می آیی می آیی

 

                       4:20 بامداد

                      11/05/1390

                           ح ب

                        تــــــــــوهــم


عـــشق شــــریــف

  هنوز اگر ،

    عاشق نشدی ، 

      بـِنـِـگر

        چـگــونـه لجظه ها ،

          ذر مـن می شِـکند.

   عـــاشـق شــدن ، 

          شـــایـد همــین بـاشـد.

    خـــاکِ شـریـف را دریــاب

              مـن خاک پای توام . . .  ! ! ؟

 

                                                               ح - ب

                                                تـــــــوهــم

                                                 ۳:۱۵ بامداد

                                               ۱۱/۰۵/۱۳۹۰


سونامی می آید ! ؟

وقتی "سونامی"  می آید

 خبرم کنید

شاید درون کلبه ی ماهی ها

یکی خواب ست هنوز.

می درخشد باله اش

در نور ماه

 اگر خوب نظاره کنی

بی تاب ست هنوز .

در انتظار

جفت زخمی اش

در خواب ست هنوز . . .

                                                            ح ب

                                                           تـــــوهــم

                                                            1:25 بامداد

                                                          08/05/1390


راز شبنم

    بگو با من از کجای خاک ،

 

    آغاز می کنی ،

 

    پرواز ِ پرنده ای به سوی امید ؟

 

      در کوچ ِ نگاه من ،

 

     شبنمی ،

 

           غلتید،

 

   تا دردوجانب رود

 

         قطره ای .    

 

       بگوی

 

         از کجای جهان ،

 

         می گشایی به سوی من دری؟

 

         آفتابِ بی هنگام ِ مست ،

 

         شکست ِ چشمان ِ من است

 

         در میانه ی  کسوف .

 

                                                                        ح – ب

 

                                                                          تــــــــوهــم

 

                                                                           2 بامداد

 

                                                                        02/04/1390

 


راز حـیــــات

     نفَـس گیرست،

   زمزمه ی باد و باران، 

  میانِ گل های پرپر،

  بر سنگفرشِ خیابان .

 به راز حیات،

 در می مانی ،

 وقتی که آدمی ،

 به خیانتی نا بهنگام

  می گشاید دست ...

  که اعراب را،

   ازآنگونه پست

    به خون گشایی استخرشهر*1

   و اسکندر،

         به تاراجِ پارسه*2

                                          ح ب  

                                            تـــــوهــم

                                           2 بامداد

                                                    20/04/1390

            1. شهری با بنیان دوره هخامنشی.

ساسان( نیای بزرگ اردشیر) بنیانگذارسلسله ی ساسانی ،،موبَد معبد آناهیتای شهراستخر،بود.بنابراین شهرمقدس ساسانیان بشمار می آمد.این شهردر زمان حمله اعراب، ویران شد. درجنوب شهراستخر کوه رحمت جای گرفته است،(شهراستخر،نقش رستم،نقش رجب) در 5 کیلومتری تخت جمشید (استان فارس - شیراز ) قراردارد.

2. تخت جمشید


یـــاری

ای رهگذر :

                 من از شهر نبودن ها می آیم

                 تا در بیشه های این وطن
  
                           بودن را وسعت بخشیم

                              و ریشه های مانده در خاک را

                                 دوباره احیا کنیم

                                      یاری ام می کنی ؟ !

             

                                                    ح - ب

                                                           تـــــــوهـــم

                                                         15/04/1390


خموشانه

صداقت معنی،

چشمان ِ من بودست،

اگر من را نمی بینی ،

  تو قدری با صداقت باش .

 هلا ای در ستم آزاد

 تو معنی مرا هرگز نمی فهمی

تویی مفهوم ِ هر بیداد

تو قدری با شرافت باش.

من از این در وطن

 "خاموش بودن  " نمی ترسم

 به زندان گشتن و ،

  " مدهوش بودن " ها نمی ترسم

  من از تزویز می ترسم

  من از تزویز می ترسم

 

                                ح - ب

                             تـــــــوهــم

                           15/04/1390   

 


کــــوچ ِ غـــــریب

  ببین چگونه  " ریگی "  میان   "چشمه" می جوشد

  ز اندیشه ی " آزاد" خویش ؟ !

  و کوچ می کند کوچ

 به جستجوی  هـر پریش.

قاصدکی برای تو می فرستم

زیر ِ بال باران

شاید رازِ مرا دریابی

                           ح - ب

                         تـــــــوهــم

                       12/04/1390


انــتـــظار

یارا بیا آغازکن، زنجیرها را باز کن

مَرهم بـِنـِه این زخمِ را . پروانه ها را ناز کن

سوداگران مکر و دین، بنگر ستم ها می کنند

آتش براین سودا بزن، نو آتشی  آغاز کن

بیداد تا کی برجهان ، اندیشه ی ما گُمرَهان ؟

بگشای در،نوری بِدَم، افشای سِرّ و راز کن

هرشب تو را درآسمان، می جویم ای درخود نهان

من خویش را گم کرده ام، شوری فکن آواز کن

درجان بجز امیّد نی ، این جسم و تن جز بید نی

ما منتظر برگِردِ راه، راهِ رهایی باز کن

                                         ح – ب

                                             نــــــــوهــم

                                           08/04/1390


مـــقــهـور

                                            به ناهید عزیز بخاطر قهرش  

  وقتی مرا،

 آهسته برگ می زنی

برخلوتم ،

  مِضرابِ مرگ می زنی

   سُرمی خورم درون خاک

   وقتی تگرگ می زنی

                              ح – ب

                            تـــــــوهــم

                           6/04/1390


یــــادواره

                                            اولین سانگرد استادِ محبت: نادرابراهیمی

   صدایت بوی گُل می داد ،

   مرا وقتی صدا کردی

    رگ و هر ریشه ام بگسست

    مرا وقتی رها کردی

    هلا ای سرو آزادی

    من از نسل همانانم

     که پروردی

     سرودِ باد و بارانم

     که ام خواندی

     مرا وقتی رها کردی

     که در خواب زمان بودم

     چراغ ِ مهربانت را

    شکستند و زبان بودم.

    تویی درشهرمان گرگان ،

    به  "کوچه باغ آلوچه"،

    تویی در خاک مان ایران

   میان باغ همسایه .

   تو ای خاکستری فـریـاد،

   تو را در داغ می جویم  ! ؟

   به روی  قله های داد،

   درون باغ می بویم .

  تو در من زنده ای

  لیکن  

  تو را همیشه می خوانم

                                     ح – ب

                                       تـــــــــوهـــم

                                      29/03/1390


صــــدای زنــــدگـــى

 هنوز هم.صـدای عــشق ،

  زلابلای شاخ و برگ

  درون کوچه های شهر

  هنوز هم هــوای مـرگ

            ***

  هــزار آشیان به کوه

  هجوم ِبادِ سردِ دی

  به شانه ی پرندگان

  هـزار زخم پر شُکوه

            ***

   به سیم های سردِ سخت

   چه داغ های بی شکیب

   درون سینه ی رفیق

   چه  زخمهای پُرلهیب

            ***

   میانِ موجی از فریب

   حضورِ مردمی اسیر

  هنوز هم صدای عشق

   میان شاخه های پیر

                         ح ب

                        تـــــوهـــم

                      30/11/1389


نــقـبی بـه ســوی نــــور

     دستانِ من ،

     دستهای  کوچک من

        تا اوجی از ترانه ی پرواز ،

          در انتظارِ تو می مانند.

     چشمانِ من ،

     این چشم های بسته ی من

     تا شوری از کرانه ی آواز

      برای تو می خوانند.

     ای بهـــشتِ گـمشده - فــــریـــاد ! ؟

        در آســـتانِ بی دریغِ خدائیت ،

        نقبی خواهم گـــشود .

     روزی نه چـــندان دیـــر

      پــــرده از رخـــسارِ تـو

        خــــواهــم ربــود خـــواهـم  ربــود . . .

                                                             ح – ب

                                                       تــــــــوهـــم

                                                       23/11/1389


بــــیـداری مـــا

    آنکه رازش را ،

    با تو در میان نهاده منم ،

     کودکی ،

           با سرشک ِ دیروز

         درحسرتِ خواب طلائی این روزِ شوم.

         ترانه ای سرکن هم بند

            گاهواره ام را ربوده اند ! ؟

           آواره در آوارِ گرگ و میش !! ؟؟

           کدام جامه در منست ! ؟

          رَمه ی دیروز را سر بریده اند ! ؟

        این چشمانِ گرگی،

                   به هیئات میش نیست ؟ !

       آنکه خوابش کوته ست

               همیشه بیدارست

         و برمداراو

                    بیرق آزادگی ،

             استوارست . . . ! ! ؟ ؟

                                            ح – ب

                                          تــــــــوهـــم

                                         26/12/1389


لالایی وطن

شعری بخوان

 لالایی خویش را گم کرده ام

   : لالا لالا گُلِ پـونه

      نمی بینی دلُم خونِ

    لالا لالا گل مـریم

    ببین تنها و بی برگم .

     گوش من پُراست

     از آوای غمگنانه ی تشویش . 

      بخوان مادر

        با صدای صمیمانه ی خویش

       این تویی زیر گام های من ؟

       وتو را زنجیر می کنند به خاک خویش ! ؟

       شعری بخوان

              شاید خویش را پیدا کنیم . . .

                                                   ح – ب

                                                 تـــــــــــوهـــم

                                                 23/11/1389